با بتاکاروتن آشنا شوید

بتاکاروتن (β-Carotene) یک رنگدانه قرمز-نارنجی است که در گیاهان و میوه‌ها یافت می‌شود مثلا در هویج، سیب‌زمینی شیرین و زردآلو  وجود دارد که رنگ آن‌ها را نارنجی کرده است.

بتا–کاروتن در بدن به ویتامین A تبدیل می‌شود. این برای سالم نگه داشتن چشم  و برای افزایش ایمنی و سلامت عمومی بدن لازم است.

چرا بتا کاروتن مفید است؟

بتا–کاروتن یک آنتی‌اکسیدان است. رادیکال‌های آزاد که باعث پیری و  آسیب بافت‌ها می‌شود. آنتی‌اکسیدان‌ها مانع از آسیب‌های ناشی از رادیکال‌های آزاد می‌شود و از بیماری پیشگیری می‌کند تحقیقات نشان داده است که مصرف غذاهای غنی از آنتی‌اکسیدان سیستم ایمنی بدن را افزایش می‌دهد،  در برابر رادیکال‌های آزاد دفاع می‌کند و خطر ابتلا به بیماری‌هایی مانند سرطان و بیماری‌های قلبی و عروقی را کاهش می‌دهد. برخی مطالعات نشان داده‌اند که  مصرف  روزانه چهار وعده میوه یا سبزی غنی از بتاکاروتن  خطر ابتلا به سرطان و بیماری‌های قلبی را کاهش می‌دهد.

چقدر بتا کاروتن نیاز دارید؟

تحقیقات نشان می‌دهد که  باید بین ۱۵ و ۱۸۰ میلی‌گرم بتاکاروتن در طول روز مصرف شود.

بهترین منابع غذایی بتا–کاروتن چیست؟

بهترین منابع غذایی بتا–کاروتن عبارت‌اند از:

• هویج
• سیب‌زمینی شیرین
• کدو تنبل
• اسفناج، کلم پیچ و کلم بروکلی
• میوه‌ها مانند خربزه و زردآلو
• نخود فرنگی
• آناناس
• پرتقال
• انبه
• گوجه فرنگی
• طالبی

بالاترین سطح بتاکاروتن در میوه‌ها و سبزیجات تازه یافت می‌شود. میوه‌ها و سبزیجات منجمد و کنسرو شده به طور کلی مقدار پایین‌تری بتا کاروتن دارند.

فواید دیگر بتا کاروتن چیست؟

محققان دانشکده پزشکی هاروارد اثبات کردند که مردانی که مکمل‌های بتا کاروتن به مدت ۱۵ سال یا بیشتر مصرف کردند کمتر از سایر اشخاص دچار بیماری آلزایمر می‌شوند.

عوارض مصرف بتا کاروتن

• مقدار زیادی از بتا کاروتن پوست را  زرد یا نارنجی می‌کند. این موقتی و بی خطر است. • افراد سیگاری و  افرادی که در معرض ذرات آزبست قرار دارند  باید مکمل‌های بتا کاروتین  مصرف نکنند.  با افزایش خطر ابتلا به سرطان، بیماری‌های قلبی و حتی مرگ همراه است. مصرف الکل بیش از حد همراه با مکمل‌های بتا کاروتین ممکن است خطر ابتلا به بیماری‌های کبدی و سرطان را افزایش  دهد. • مکمل‌های بتا کاروتین ممکن است با داروهای کلسترول و برخی داروهای دیگر واکنش نشان  دهند. در صورت مصرف چنین داروهایی با پزشک مشورت کنید.

دکتر سلام

علل و درمان بیماری سرطان ریه گرداوری شد

سرطان ریه یا چنگار ریه نوعی بیماری است که مشخصه آن رشد کنترل‌نشده سلول در بافت‌های ریه است. اگر این بیماری درمان نشود، رشد سلولی می‌تواند در یک فرایند به نام متاستاز به بیرون از ریه گسترش پیدا کند و به بافت‌های اطراف یا سایر اعضای بدن برسد. اکثر سرطان‌هایی که از ریه شروع می‌شوند، به نام سرطان‌های ابتدایی ریه، کارسینوماهایی هستند که از بافت پوششی نشات می‌گیرند. انواع اصلی سرطان ریه سرطان‌های ریه سلول کوچک (SCLC)، که سرطان سلولی جو شکل نیز نامیده می‌شود، و سرطان ریه سلول غیر کوچک (NSCLC) هستند. شایع ترین علائم عبارتند از سرفه (همراه با خلط خونی)، کاهش وزن و تنگی نفس.

ممکن است سرطان ریه در رادیوگرافی قفسه سینه و مقطع‌نگاری رایانه‌ای (سی‌تی اسکن) قابل تشخیص باشد. تشخیص با یک بافت‌برداری که اغلب از طریق برونکوسکوپی یا راهنمای سی‌تی انجام می‌شود، قابل تایید شدن است. درمان و نتایج طولانی مدت به نوع سرطان، مرحله (شدت گسترش) و سلامت کلی فرد، که از طریق وضعیت عملکرد سنجیده می‌شود، بستگی دارد.

در سراسر دنیا، سرطان ریه شایع‌ترین دلیل مرگ و میر مربوط به سرطان در بین زنان و مردان به شمار می‌رود، و مسئول ۱٫۳۸ میلیون مرگ و میر در سال، طبق گزارش سال ۲۰۰۸ است.

علائم و نشانه ها

نشانه‌ها و علائمی که ممکن است نشان دهنده سرطان ریه باشند:

علائم تنفسی: سرفه، خلط خونی، خس خس سینه یا تنگی نفس

علائم سیستمیک: کاهش وزن، تب، چماقی شدن ناخن‌های انگشت، یا ضعف

علائم ناشی از فشار موضعی: درد قفسه سینه، درد استخوان، انسداد ورید اجوف فوقانی، مشکل در بلعیدن

اگر سرطان در راه تنفسی رشد کند، ممکن است جلوی جریان هوا را سد کند، و موجب مشکل در تنفس شود. این امر می‌تواند منجر به تجمع ترشحات در پشت گرفتگی شود، و مستعد سینه‌پهلو خواهد بود.

این سرطان‌ها به طور تصادفی و هنگام انجام رادیوگرافی‌های منظم تشخیص داده می‌شوند. بسیاری از علائم سرطان ریه (کم اشتهایی، کم شدن وزن، تب، خستگی) مختص این بیماری نیستند. در بسیاری از افراد، قبل از اینکه علائم مشخص شوند و فرد به دنبال درمان پزشکی برود، سرطان از محل اصلی خود فراتر رفته و گسترش پیدا کرده است. محل‌های شایع گسترش سرطان ریه عبارتند از مغز، استخوان، غدد فوق کلیوی، ریه دیگر، کبد، پیراشامه، و کلیه‌ها. در حدود ۱۰٪ از افراد مبتلا به سرطان ریه در زمان تشخیص علائمی قابل مشاهده نیست؛ این سرطان‌ها در زمان رادیوگرافی منظم قفسه سینه به طور تصادفی تشخیص داده می‌شوند.

علل و عوامل خطرساز

شایع‌ترین علت سرطان ریه قرار گرفتن در معرض دود دخانیات برای یک مدت طولانی است که دلیل ۹۰٪ از سرطان‌های ریه است. درصد ابتلا به سرطان ریه در افرادی که سیگار نمی‌کشند ۱۵٪ است، و دلیل این موارد اغلب ترکیبی از عوامل ژنتیکی،گاز رادون، آزبست و آلودگی هوا از جمله دود سیگار فرد ثالث مربوط می‌شود. سرطان پس از آسیب ژنتیکی به دی‌ان‌ای گسترش می‌یابد. این آسیب ژنتیکی بر روی عملکرد طبیعی سلول، از جمله تکثیر سلولی، مرگ سلولی برنامه‌ریزی شده (آپوپتوز) و ترمیم دی ان ای تاثیر می‌گذارد. هر چقدر آسیب بیشتر می‌شود، خطر ابتلا به سرطان نیز افزایش می‌یابد.

سیگار کشیدن : استعمال دخانیات، به ویژه سیگار تاکنون دلیل اصلی ابتلا به سرطان ریه بوده است. دود سیگار حاوی بیش از ۶۰ ماده سرطان‌زا شناخته شده است. از جمله ایزوتوپ پرتوزا ناشی از فرایند تجزیه رادون، نیترو آمین و بنزوپیرین. به علاوه، نیکوتین واکنش ایمنی بدن را در مقابل رشد سلول‌های سرطانی در بافت‌های آسیب دیده سرکوب می‌کند. در سراسر دنیای توسعه یافته، ۹۰٪ از مرگ و میرهای ناشی از سرطان ریه در مردان در طول سال۲۰۰۰ به استعمال دخانیات مربوط بوده است (۷۰٪ برای زنان). کشیدن سیگار علت ۸۹-۹۰٪ از موارد ابتلا به سرطان ریه است.

استنشاق دود سیگار : فروبردن دود زمانی که فرد دیگری سیگار می‌کشد .یکی از دلایل ابتلا به سرطان ریه در افرادی است که سیگار نمی‌کشند. فردی که دود سیگار استنشاق می‌کند در گروه فردی قرار می‌گیرد که با یک انسان سیگاری زندگی یا کار می‌کند. مطالعات بدست آمده از ایالات متحده آمریکا،اروپا، انگلستان و استرالیا به طور مداوم نشان داده‌اند که خطر ابتلا به سرطان ریه در میان افرادی که در معرض دود سیگار دیگران هستند، به طور چشمگیری افزایش داشته است. احتمال خطر ابتلا به سرطان ریه در افرادی که با یک فرد سیگاری زندگی می‌کنند،۳۰٪ بیشتر است در حالیکه افرادی که در محیطی کار می‌کنند که دود سیگار دیگران در آنجا وجود دارد، با ۱۹٪افزایش خطر ابتلا مواجه هستند. تحقیقات درباره دود جریان کناری نشان می‌دهد که این نوع دود از دود مستقیم خطرناک تر است. استنشاق دود سیگار دلیل سالانه حدود ۳،۴۰۰ مرگ و میر ناشی از سرطان ریه در ایاات متحده آمریکا است.

گاز رادون : رادون یک گاز بی‌رنگ و بی‌بو است که در اثر تجزیه رادیم رادیواکتیو که خود محصول تجزیه اورانیوم موجود در پوسته زمین است، به وجود می‌آید. مجصولات تجزیه شده در اثر پرتو مواد ژنتیکی را یونیزه می‌کنند و موجب جهش‌هایی می‌شوند که گاهی اوقات سرطان زا هستند. رادون، بعد از استعمال دخانیات، دومین دلیل شایع سرطان ریه در ایالات متحده آمریکا است. خطر سرطان درازای هر ۱۰۰ Bq/m³ افزایش در تجمع رادون، ۸-۱۶٪افزایش می‌یابد. میزان گاز رادون بسته به محل و ترکیب خاک و سنگ‌های زیرین متغیر است. برای نمونه، در مناطقی مانند کورن‌وال در انگلستان (که گرانیت لایه زیرین آنجا است)، گاز رادون یک مشکل اساسی است، و ساختمان‌ها باید با فن کاملاً تهویه شوند تا تجمع گاز رادون کاهش یابد. آژانس حفاظت محیط زیست ایالات متحده آمریکا (EPA) برآورد کرده است که از هر ۱۵ خانه در ایالات تحده آمریکا میزان رادون یک خانه بالای دستورالعمل توصیه شده ۴ کوری در لیتر (pCi/l) (148 Bq/m³) است.

پنبه کوهی : پنبه کوهی می‌تواند دلیل انواع مختلفی از بیماری‌های ریه، از جمله سرطان ریه، باشد. استعمال تنباکو و آزبست روی ایجاد سرطان ریه تاثیر سینرژیک دارد.

آلودگی هوا : آلودگی هوای بیرون تاثیر ناچیزی روی افزایش خطر ابتلا به سرطان ریه دارد. ذرات (PM2.5) و ذرات گوگرد، که ممکن است از دود اگزوز خودروها ساطع شود، باعث می‌شوند خطر ابتلا به سرطان به میزان ناچیزی افزایش یابد. در خصوص نیتروژن دی‌اکسید، افزایش تدریجی ۱۰ قسمت در میلیارد احتمال خطر سرطان ریه را ۱۴٪افزایش می‌دهد. آلودگی هوای بیرون ۱-۲٪ احتمال خطر ابتلا به سرطان ریه را افزایش می‌دهد.

شواهد تجربی نشان می‌دهد که احتمال خطر ابتلا به سرطان ریه در اثر آلودگی هوا در فضای سرپوشیده مربوط به سوختن چوب، زغال چوب، کود یا مانده محصول برای پخت و پز و گرم کردن بیشتر است. خطر سرطان ریه در زنانی که در معرض دود زغال در فضای سرپوشیده هستند دو برابر بیشتر است و تعدادی از ضایعات ناشی از سوختن زیست‌توده سرطان زا شناخته شده‌اند یا مشکوک به آن هستند. این خطر حدود ۲٫۴ میلیون نفر را در سراسر دنیا تحت تاثیر خود قرار داده است و ۱٫۵٪ از مرگ و میرهای ناشی از سرطان ریه به این دلیل اتفاق می‌افتند.

ژنتیک : اینگونه برآورد شده است که ۸ تا ۱۴٪ از موارد سرطان ریه به دلیل عوامل ارثی ایجاد می‌شوند. احتمال خطر ابتلا به سرطان ریه در افرادی که خویشاوندان او به این بیماری مبتلا هستند، ۲٫۴ برابر بیشتر است. احتمال دارد دلیل این امر ترکیب ژن‌ها باشد.

سایر علل : مواد، مشاغل، و معرض‌گذاری‌های بسیار دیگری با سرطان ریه ارتباط داده شده است. آژانس بین‌المللی مطالعات سرطان (IARC) عنوان می‌کند که «شواهد کافی» برای سرطان‌زا بودن موارد زیر برای ریه در دست است:

برخی از فلزات (تولید آلومینیوم، کادمیم و ترکیبات کادمیوم، ترکیبات کروم(VI)، بریلیم و ترکیبات بریلیوم، مواد ریخته‌گری فولاد و آهن، ترکیبات نیکل، آرسنیک و ترکیبات غیرآلی آرسنیک، معدن‌کاری هماتیت زیرزمینی)

برخی از محصولات احتراقی (احتراق ناقص، زغال (تابش‌های فضای بسته سوخت زغال خانگی)، تبدیل زغال به سوخت گازی، قیر قطران زغال‌سنگ، تولید زغال کک، دوده، گازهای خروجی موتور دیزل)

تابش‌های یونیزه‌کننده (تابش اشعه ایکس، رادون-۲۲۲ و محصولات تحلیل رادیواکتیو آن، پرتو گاما، پلوتونیم)

برخی از گازهای سمی (متیل اتر (رده فنی)، بیس-(کلرومتیل) اتر، گاز خردل، MOPP (ترکیب وینکریستین-پردنیسون-نیتروژن خردل-پروکاربازین)، بخارهای نقاشی)

تولید لاستیک و کریستالین گرد سیلیکا

درمان سرطان ریه

درمان‌های رایج عبارتند از جراحی، شیمی‌درمانی، و پرتودرمانی. گاهی اوقات NSCLC با جراحی قابل درمان است، اما معمولاً SCLC به شیمی درمانی و پرتودرمانی بهتر پاسخ می‌دهد. به طور کل، ۱۵٪ از مردم ایالات متحده آمریکا که طبق تشخیص پزشک به سرطان ریه مبتلا بوده‌اند پنج سال بعد از تشخیص بیماری زنده ماندند.

درمان سرطان به نوع سلول، وسعت گسترش آن و وضعیت عملکردی بیمار بستگی دارد. درمان‌های رایج شامل مراقبت تسکینی،جراحی، شیمی‌درمانی و پرتودرمانی می‌باشد.

جراحی : در صورتی که بررسی‌ها سرطان سلول‌های غیر کوچک ریه را تایید کنند، مرحله بندی سرطان مورد ارزیابی قرار می‌گیرد تا مشخص شود این بیماری به وسیله جراحی قابل درمان است یا پیشروی آن به حدی است که نمی‌توان به وسیله جراحی آن را درمان کرد. سی تی اسکن و برش‌نگاری با گسیل پوزیترون به منظور تعیین این امر مورد استفاده قرار می‌گیرند.

پرتو درمانی :پرتودرمانی در بیشتر موارد با شیمی درمانی همراه است و ممکن است به قصد درمان در مورد افرادی که دارای سرطان سلول‌های غیر کوچک ریه هستند و شرایط جراحی را نداشته باشند به کار رود. این نوع پرتودرمانی را پرتودرمانی رادیکال می‌نامند. نوع جدید این شیوه پرتودرمانی تسریع شده و بیش تفکیک شده مداوم (CHART) نام دارد که در آن پرتودرمانی زیاد در یک بازه زمانی کوتاه صورت می‌گیرد. پرتودرمانی سینه‌ای پس از عمل نباید بعد از جراحی سرطان سلول‌های غیر کوچک ریه به کار رود. این احتمال وجود دارد که پرتودرمانی بعد از عمل در بعضی از بیمارانی که دارای درگیری غده لنفاوی میان سینه‌ای هستند مفید واقع شود. درکنار شیمی درمانی، پرتودرمانی قفسه سینه در مواردی از که احتمال درمان سرطان ریه با یاخته‌های کوچک وجود دارد توصیه می‌شود. اگر رشد سرطان بخش کوچکی از نایژه را مسدود کند، براکی‌تراپی (پرتودرمانی موضعی) در داخل لوله تنفسی صورت می‌گیرد تا این راه را باز کند. برایکی تراپی در مقایسه با پرتودرمانی بیرونی باعث کاهش زمان درمان و نیز کاهش در معرض اشعه قرار گرفتن کارکنان مراکز درمانی می‌شود. پرتودرمانی پیشگیرانه جمجمه (PCI) نوعی از پرتودرمانی مغز است که به منظور کاهش احتمال متاستاز مورد استفاده قرار می‌گیرد. این شیوه در اکثر موارد سرطان ریه با یاخته‌های کوچک مفید است. پرتودرمانی پیشگیرانه جمجمه در مواردی که بیماری پیشرفت نکرده احتمال بهبود فرد در طول سه سال را از ۱۵٪ به ۲۰٪ افزایش می‌دهد؛ در مواردی که بیماری پیشرفت داشته، این احتمال از ۱۳٪ به ۲۷٪ می‌رسد. پیشرفت‌های اخیر در هدف درمانی و عکس برداری منجر به پیشرفت پرتودرمانی استریوتاکتیک در درمان سرطان ریه شده است. در این نوع پرتودرمانی، با استفاده از هدف درمانی، پرتو زیادی در جلسه‌های کوتاه بر روی بیمار صورت می‌گیرد. استفاده از این روش در مرحله اول برای بیمارانی است که به علت همایندی مرضی شرایط جراحی را ندارند. در بیمارانی که دچار سرطان ریه با یاخته‌های کوچک یا با یاخته‌های بزرگ تر هستند، انجام میزان کمی پرتو به سینه می‌تواند برای کنترل نشانه مراقبت تسکینی مورد استفاده قرار گیرد.

شیمی‌درمانی :چگونگی شیمی‌درمانی به نوع تومور بستگی دارد. در سرطان ریه با یاخته‌های کوچک، سیس پلاتین و اتیپوساید بیشتر مورد استفاده قرار می‌گیرد. ترکیب کربوپلاتین، جمسیتابین، پاکلیتاکسل، وینورلبین، توپوتکان و ایرینوتکان نیز مورد استفاده قرار می‌گیرد. در سرطان ریه با یاخته‌های بزرگتر پیشرفته (NSCLC)، شیمی درمانی باعث بهبود بیمار می‌شود و به عنوان اولین درمان مورد استفاده قرار می‌گیرد، به این شرط که بیمار شرایط درمان را داشته باشد. به طور کلی، دو دارو مورد استفاده قرار می‌گیرد، که یکی از آنها بر پایه پلاتین (یا سیس پلاتین یا کربوپلاتین) می‌باشد. داروهای معمول دیگر جمسیتابین، پاکلیتاکسل، دوستاکسل،پمترکسد،اتیوپوساید یا وینورلبیبن می‌باشند.

پیشگیری، مقرون‌به‌صرفه‌ترین روش برای کاهش گسترش سرطان ریه است. با آنکه در اغلب کشورها مواد سرطان‌زای صنعتی و خانگی مورد شناسایی قرار گرفته و استفاده از آنها منع گردیده است، کشیدن تنباکو هنوز بسیار فراگیر است. حذف کشیدن تنباکو یک هدف اصلی در پیشگیری از سرطان ریه می‌باشد و توقف سیگار کشیدن یک ابزار پیشگیرانه مهم در این فرایند به شمار می‌رود. تعیین مقررات به منظور کاهش آسیب‌پذیری از سیگار کشیدن دیگران در اماکن عمومی نظیر رستوران‌ها و محل‌های کار در بسیاری از کشورهای غربی از رواج بیشتری برخوردار گشته است. کشور بوتان از سال ۲۰۰۵ مقررات منع کامل سیگار کشیدن را به اجرا درآورده است .در حالی که کشور هند سیگار کشیدن در اماکن عمومی را از ماه اکتبر ۲۰۰۸ منع کرده است. سازمان بهداشت جهانی از دولت‌ها درخواست کرده است تبلیغ تنباکو را بطور کامل منع کنند تا از سیگاری شدن افراد جوان اجتناب گردد. آنها ارزیابی می‌کنند در جاهایی که چنین منع‌هایی به اجرا درآمده است مصرف تنباکو به میزان ۱۶٪ کاهش پیدا کرده است.

استفاده بلند مدت از مکمل ویتامین آ، یتامین ث ویتامین دی یا ویتامین ای احتمال ابتلا به سرطان ریه را کاهش نمی‌دهد. بعضی مطالعات نشان می‌دهد خطر ابتلا به این بیماری در افرادی که دارای رژیم غذایی محتوی سبزیجات و میوه جات زیاد می‌باشند کمتر است، اما این امر به احتمال زیاد به دلیل اثر همزمان می‌باشد. مطالعات دقیق تر دیگر ارتباط واضحی بین این دو به دست نیامده است.

آزمایش و تشخیص

انجام یک رادیوگرافی قفسه سینه یکی از نخستین مراحل تحقیقی است که باید در صورت گزارش نشانه‌هایی توسط فرد که ممکن است دال بر سرطان ریه باشد، صورت پذیرد. این کار می‌تواند یک توده مشخص، گشادگی میان‌سینه (که می‌تواند بیانگر گشادگی غدد لنفاوی واقع در آنجا باشد)، آتلکتازی (جمع شدن ریه)، التهاب ریه، یا ترشح پرده جنبی را آشکار نماید. تصویربرداری سی‌تی نوعاً به منظور ارائه اطلاعات بیشتر در مورد نوع و درجه بیماری مورد استفاده قرار می‌گیرد. نایژه‌بینی یا بافت‌برداری هدایت شده توسط سی‌تی اغلب برای نمونه‌برداری تومور برای بافت‌آسیب‌شناسی مورد استفاده قرار می‌گیرد.

سرطان ریه اغلب به صورت یک توده ریوی منزوی بر روی یک پرتونگاری قفسه سینه ظاهر می‌شود. لیکن تشخیص افتراقی آن بسیار گسترده است. بسیاری از بیماری‌های دیگر نظیر سل، عفونت‌های قارچی، سرطان دگردیس، یا التهاب سازمان‌دهنده ریه نیز می‌توانند چنین نمودی را نتیجه دهند. تشخیص قطعی سرطان ریه بر پایه یک بررسی بر پایه بافت‌شناسی بافت مورد ظن از نظر ویژگی‌های بالینی و ویژگی‌های وابسته به پرتونگاری می‌باشد.

تمام اطلاعات در مورد تشنج ناشی از تب گرداوری شد

تشنج ناشی از تب عبارت است از تشنجی که به دنبال افزایش ناگهانی دمای بدن شیرخواران و کودکان به وجود می آید. در این حالت هوشیاری کودک تغییر پیدا می کند و انقباضات ناگهانی و غیر قابل کنترلی در عضلات وی پدید می آید. این حالت ممکن است تا 4% کودکان تب دار را متأثر سازد.

علایم شایع 

معمولاً قبل از بروز تشنج ، کودک عفونت همراه با تب 39 درجه یا بالاتر داشته است ، اما گاهی تشنج می تواند اولین علامت تب باشد. علایم عبارتند از: از دست دادن هوشیاری پرش یا تکان خوردن بازوها، پاها، یا صورت که 3-2 دقیقه طول می کشد. از دست دادن کنترل ادرار یا مدفوع (خیس کردن یا کثیف کردن ) حالت تحریک پذیری پس از به دست آوردن هوشیاری ، و به دنبال آن خواب به مدت چند ساعت

علل 

بروز تب بالا به صورت ناگهانی به هر دلیل ، همراه با تحریک پذیری بدون دلیل دستگاه عصبی مرکزی در بعضی از کودکان

عوامل تشدید کننده بیماری 

عفونت های مکرر سابقه تشنج ناشی از تب در خواهر یا بردار کودک

پیشگیری 

هر گاه در کودکی که سابقه تشنج ناشی از تب داشته است ، تب آغاز شد، بلافاصله اقداماتی جهت پایین آوردن تب انجام دهید.

عواقب مورد انتظار 

علی رغم ظاهر ترسناک آن ، تشنجی که تنها در اثر تب در کودک رخ دهد معمولاً جدی نیست . اما در عین حال ، باید به دنبال سایر علل تشنج نیز گشت . بروز این حمله های تشنجی باعث عقب ماندگی ذهنی ، تأخیر در رشد و نمو، یا ناهنجاری های رفتاری نمی شود. اگر اولین حمله تشنجی ناشی از تب در شیرخوار زیر 6 ماه رخ دهد، امکان دارد انجام بررسی دستگاه عصبی و سایر بررسی ها ضروری باشد.

عوارض احتمالی :

آسیب به بدن به هنگام حمله تشنجی آسیب به مغز در اثر حملات تشنجی مکرر در کودکانی که دچار تشنج ناشی از تب می شوند، خطر بروز بیماری صرع در سال های بعد از حد متوسط بالاتر است . خطر عود تشنج ناشی از تب 33% است ؛ عود تقریباً در تمام موارد، در عرض یک سال اتفاق می افتد.

اصول کلی درمان :

- اگر تشنج ناشی از تب به طور مکرر رخ دهد، بررسی های آزمایشگاهی خون و مایع نخاع ، و نیز نوار مغز انجام خواهند شد. - به هنگام تشنج ، اشیاء بالقوه خطرناک را از دور و بر بچه دور کنید. بچه را به پهلو بخوابانید و مطمئن شوید که راه تنفس بچه باز است . - جزئیات تشنج را یادداشت کنید و به پزشک اطلاع دهید. اطلاعات باید شامل موارد زیر باشد: زمان شروع تشنج ـ مدت زمان سپری شده از زمان بالا رفتن تب تا بروز تشنج ـ آیا حرکت دست و پا در دو طرف یکسان بوده یا این که یک طرف بیشتر از طرف دیگر تکان می خورده است ؟ ـ مدت زمان تشنج ـ آیا کودک پس از تشنج خوابیده است ؟ چه مدت ؟ ـ آیا تشنج پس از مدتی دوباره رخ داده است ؟ - پس از تشنج ، سعی کنید تب را با آب ولرم پایین بیاورید.

داروها :

امکان دارد داروهای ضدتشنج ، مثل فنوباربیتال ، برای پیشگیری از تشنج تجویز شوند. گاهی این نوع داروها پس از اولین بروز تشنج توصیه می شوند و گاهی تنها زمانی که تشنج بعداً دوباره تکرار شود. داروهای ضدتشنج تنها زمانی مؤثر هستند که در طی سال هایی که کودک مستعد عود تشنج ناشی از تب است (تا 4 سالگی ) به طور روزانه مصرف شوند. البته معمولاً این داروها برای کودکان پرخطر یا کودکانی که تشنج عارضه دار دارند توصیه می شوند.

فعالیت در زمان ابتلا به این بیماری :

تا زمان برطرف شدن تب و بیماری زمینه ای ، کودک باید در رختخواب به آرامی استراحت کند. پس از آن نیز فعالیت در زمان ابتلا به این بیماری باید تدریجاً از سر گرفته شود.

رژیم غذایی :

به هنگام تشنج ، کودک نباید چیزی بخورد. پس از پایان تشنج ، کودک را تشویق کنید که مایعات زیادتر بنوشد، مثلاً آب ، چای ، نوشابه ، و آب میوه .

در چه شرایطی باید به پزشک مراجعه نمود؟

اگر کودک شما به دنبال تب دچار تشنج می شود. اگر بروز هرگونه آسیبی به هنگام تشنج اگر بیماری زمینه ای که باعث تب شده است ، در عرض 3 روز رو به بهبود نگذارد.

علائم و درمان یرقان ( زردی ) گرداوری شد

یرقان یا زردی (به انگلیسی: icterus یا Jaundice) به معنی تغییر رنگ و زرد شدن پوست، صلبیه و غشاهای مخاطی ناشی از بالا رفتن بیلی روبین خون است. بالا رفتن غلظت پلاسمایی بیلی روبین اغلب ناشی از بیماری های پیش کبدی، کبدی (مانند هپاتیت) و پس کبدی (مانند سنگ کیسه صفرا) است. کبد وظیفه هضم چربی را با ساختن و ذخیره کردن و خارج ساختن ماده ای به نام “صفرا” دارد که از شکسته شدن و تجزیه هموگلوبین(گلبولهای قرمز) حاصل می شود .این ماده عامل رنگ زرد ادرار و همچنین رنگ قهوه ای مدفوع است .در کیسه ای به نام “کیسه صفرا “توسط کبد ذخیره می شود.اما وقتی این ماده به مقدار غیر طبیعی وارد سیستم گردش خون شود باعث بروز علائم زردی یا یرقان می شود.

زردی نوزادی که ناشی از بالا رفتن بیلی روبین مستقیم یاغیر مستقیم است که نوع غیرمستقیم می‌تواند به کرن ایکتروس بیانجامد و لذا خطرناک است. این حالت در اثر شروع نشدن فعالیت آنزیم‌های موثر بر روی بیلی روبین، در هنگام تولد روی می‌دهد. پس ازتولد و با گذشت چند روز این آنزیم ها معمولا فعال شده و حالت یرقان برطرف می‌شود. به طور کلی بیش از ۷۰ درصد نوزادان، در روزهای نخستین پس از تولد با این بیماری مواجه می‌شوند که بیانگر شایع بودن آن در نوزادان است و این آمار در نوزادانی که پیش از موعد متولد شده‌اند به حدود ۸۰ درصد می‌رسد.

علائم و نشانه ها

زردی پوست غالباً همراه با ادرار قهوه‌ایی تیره است و این بخاطر ریزش بیش از حد این ماده رنگی از خون به داخل ادرار می باشد. همچنین ممکن است مدفوع بی‌رنگ شود زیرا این ماده رنگی به اندازه کافی در روده‌ها وجود ندارد تا رنگ مدفوع را تیره کند. زردی در کودکان شامل بی‌رنگ یا زرد شدن پوست بدن و چشم‌ها می‌شود. بی‌رنگی و زردی پوست و چشم در اثر افزایش میزان ماده زردرنگی به نام بیلی روبین در خون است و باعث تجمع این ماده در زیر پوست و زرد شدن آن می‌شود که بیشتر این زردی تا بالای قفسه سینه ادامه پیدا می‌کند.

علل و عوامل خطرساز

هپاتیت یا التهاب کبد : که باعث التهاب بافت های کبد می شود و دلائل فراوانی نیز دارد مانند : مصرف برخی داروها ، عوامل ویروسی ، باکتریایی که گاهی با تماس با افراد آلوده ، استفاده از وسائل خالکوبی ، آشامیدن آب آلوده ، استفاده از سرنگ مشترک ، تزریق خون فرد آبوده به فرد سالم انجام می پذیرد.

انسداد مجرای صفرا: که به واسطه سنگ صفرا که یکی از عمده ترین دلایل ایجاد سنگ یبوست های طولانی و مزمن اشاره کرد.

توجه : بعضی از زردی چشم ها مربوط به عارضه ای به نام”سندرم ژیلبرت”است. در این عارضه فرد هنگامی که دچار سرماخوردگی،گرسنگی یا اضطراب و عصبانیت است بیلیروبین خون افزایش یافته و چشم ها و پوست بدن زرد میشود. این عارضه مادرزادی است و هیچگونه خطری ندارد و در صورت برطرف شدن علت های گفته شده (مثلا رفع گرسنگی) رنگ پوست و چشم به حالت طبیعی بازمی گردد و به عبارتی اصلا بیماری محسوب نمی شود. در صورتی که مشکوک به این علائم هستید انجام آزمایش برای تشخیص هر گونه زردی و هپاتیت الزامیست.

علل زردی نوزادان : نوزادان تازه متولد سطح بیلی روبین بالاتری دارند، چون تعداد گلبول های قرمز حامل اکسیژن در آنها زیادتر است و کبد جوان آنها نمی تواند بیلی روبین اضافی را متابولیزه کند.

مادر مبتلا به هپاتیت : گاهی نوزاد از طریق بدن مادر مبتلا به زردی و حتی مبتلا به هپاتیت می شود .

زردی از شیر مادر : گاهی زردی ناشی مربوط به ترکیبات نامطلوب در شیر مادر است است که در هفته اول تولد نوزاد توسط تغذیه اشتباه مادر ایجاد شده و به علت مصرف مواد قندی و همچنین مواد پر کالری که همراهان به مادر برای جبران خون از دست داده می دهند اتفاق می افتد.

مصرف بیش از حد مواد غذایی چرب و قندی

درمان یرقان

یرقان باید بطور جدی درمان شود زیرا معمولاً‌ یک بیماری در پس آن نهفته است. آزمایش کنید. اگر پزشک تشخیص التهاب کبد بدهد، در دوران بیماری باید رژیم غذائی کم‌چربی و پرکربوهیدارت بگیرید. اگر وجود عفونت رد شود، آزمایش‌هائی برای یافتن علت قطع جریان طبیعی صفرا انجام می‌شود. اگر سنگ یا توموری وجود داشته باشد، باید با عمل جراحی برداشته شود.

برای درمان زردی در نوزادان از شیرخشت نیز استفاده می‌کنند. شستن بدن نوزاد با عرق کاسنی همراه با آب ولرم نیز در درمان زردی موثر است. راه دیگر آن خواباندن عریان نوزاد در زیر نور مهتابی است. به منظور این کار دستگاه‌هایی با نام دستگاه‌های فتوتراپی طراحی شده است و نوزاد را برای ۲ یا ۳ روز و یا بیشتر در داخل این دستگاه می‌خوابانند.

پیشگیری

قطع و کم کردن مصرف شیرینی جات قنادی ، غذاهای پرچرب ، سرخ کرده ، پر ادویه ، انواع بستنی ، فالوده و مواد نشاسته ای.

مصرف انواع آش ، آبگوشت و سوپ جو : مصرف مرتب سوپ جو به همراه آلو در اصلاح عمل گوارش نقش مهمی داشته که باعث دفع هر چه بهتر صفرا و درمان مرض خواهد شد .

شربت عسل : مقداری لیموترش تازه را در 1 لیوان آب بگیرید مقداری عسل اضافه کرده و آب بریزید روزانه یک الی دو بار از این شربت استفاده نمایید.

شاه توت : مصرف میوه هایی مانند شاه توت که یکی از بهترین میوه ها برای پاکسازی کبد و صفراست در تسریع درمان بیماری نقش مهمی دارد.

آب و مایعات : مصرف آب خوردن روزانه به مصرف قانونی که حداقل 8 لیوان در روز است برسانید و همچنین مصرف مایعاتی را مانند چای کم رنگ بیشتر کنید تا مقداری از این ماده از طریق ادرار دفع شود.

آب میوه ها : آب میوه هایی مانند خیار سبز، کاهو ، آلبالو، انار، هندوانه ، و حتی برای غنی تر شدن از گزانگبین ، شیرخشت و ترنجبین برای ترکیب کردن با آب میوه استفاده کنید.

آزمایش و تشخیص

اگر شکم و یا پاهای کودک زرد به نظر می رسد باید با انجام آزمایش از مقدار زردی مطمئن شد.که این کار توسط پزشک اطفال و با قرار دادن دستگاه بیلی چک با تاباندن نور مرئی به پوست نوزاد مقدار بیلی روبین خون نوزاد را اندازه گیری می کنند که این روش بدون خون‌گیری و درد انجام می‌شود.

بادرنجبویه را بادرنگبویه یا بادرنجوبه نیز می‌نامند. گیاهی معطر، علفی، چند ساله، پایا، پرشاخه و پرپشت است که ارتفاع آن به ۳۰ تا ۸۰ سانتی‌متر و حتی بیشتر می‌رسد. بادرنجبویه از تیره نعناعیان میباشد که به حالت وحشی و خودرو در ایران می‌روید. این گیاه دارای عطری با طعم لیموی تند بوده و موطن اصلی آن قسمت وسیعی از شرق مدیترانه است و در بعضی نقاط آذربایجان و جلگه خزر نیز یافت می‌شود. از خواص بادرنجبویه بهره‌برداری به‌منظور تزیینی، طبی و تولید عسل است که به این منظور گیاه را در باغ‌ها و مزارع کشت می‌کنند. از تمامی قسمت‌های رویشی گیاه جهت کاربردهای دارویی استفاده می‌شود.

طبع عرق بادرنجبویه

طبیعت عرق آن گرم می باشد

طریقه مصرف عرق بادرنجبویه

طریقه مصرف : یک فنجان در یک لیوان آب سرد

خواص عرق بادرنجبویه

بالابرنده فشار خون ، خونساز ، مقوی مغز ، ضد وزوز کردن گوش ، خواب آور ، نشاط آور ، آرامشبخش ، خوش عطر و طعم برای شربت.

[box type="info" align="" class="" width=""]برای خرید عرق بادرنجبویه کلیک کنید

فروشگاه عرقیات

[/box]

[box type="info" align="" class="" width=""]برای دیدن گالری شرکت کلیک کنید

تصاویر شرکت

[/box]

بیماری نقرس را بشناسید

تعریف

نقرس (که در صورت مبتلا شدن شست پا به آن نقرس پا نیز گفته می‌شود) نوعی بیماری است که حملات پیاپی آرتروز التهابی حاد —نوعی ورم مفاصل همراه با سوزش، التهاب و قرمزی— معمولاً از ویژگی‌های آن است. مفصل متاتارسوفالانژیال در ابتدای شست پا متداول ترین ناحیه ابتلا به این بیماری است (حدود ۵۰٪ از موارد را شامل می‌شود). با این حال، این بیماری می‌تواند در قالب توفوس، سنگ کلیه، یا سنگ کلیه اوراتی نیز ظاهر شود. عامل این بیماری افزایش میزان اسید اوریک در خون است. اسید اوریک باعث ایجاد کریستال می‌شود، و کریستال‌ها در مفاصل، تاندون‌ها و بافتهای اطراف رسوب می‌کند. در صورت مشاهده این کریستال‌های خاص در مایع مفصلی، از ابتلا به این بیماری اطمینان حاصل می‌شود. درمان با داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی (NSAID)، استروئید، یا کلشیسین باعث بهبود سندرم‌های بیماری می‌شود. پس از اینکه حمله حاد این بیماری فروکش کرد، میزان اسید اوریک را معمولاً با ایجاد تغییراتی در سبک زندگی کاهش می‌دهند، و در مواردی که حملات پیاپی وجود دارد، مصرف آلوپورینول یا پروبنسید از افزایش آن در دراز مدت جلوگیری می‌کند. ابتلا به نقرس در دهه‌های اخیر افزایش یافته است، به طوری که حدود ۱ تا ۲٪ از جمعیت غرب در دورانی از زندگی شان به آن مبتلا می‌شوند. این افزایش را به دلیل زیاد شدن عوامل خطرزا در جمعیت می دانند، مانند سندرم متابولیک، امید به زندگی طولانی تر و تغییر در رژیم غذایی. نقرس را در تاریخ با نام «بیماری پادشاهان» یا «بیماری ثروتمندان» می‌شناختند.

علائم و نشانه ها

نقرس می‌تواند به شکل‌های مختلف ظاهر شود، گرچه متداول ترین آن حملات پیاپی آرتروز التهابی حاد (نوعی ورم مفصل همراه با سوزش، التهاب و قرمزی) می‌باشد. درد در محل اولین مفصل متاتارسوفالانژیال (محل اتصال شست پا به کف پا) اولین تظاهر بیماری در حدود نیمی از مبتلایان به نقرس است. این نشانه (درد در محل اتصال شست پا به کف پا) پوداگرا podagra نامیده میشود. مفاصل دیگر نیز مانند پاشنه‌ها، زانوها، مچ‌ها و انگشتان ممکن است به این بیماری مبتلا شوند. درد مفاصل معمولاً پس از ۲ تا ۴ ساعت و در طول شب شروع می‌شود. دلیل شروع آن در شب این است که دمای بدن در آن زمان پایین تر می‌باشد. علائم دیگر ممکن است در موارد معدودی همراه با درد مفصل بروز کنند، مانند خستگی و تب شدید. افزایش طولانی مدت میزان اوریک اسید (هایپراوریسمی) می‌تواند باعث بروز علائم دیگری شود، از جمله رسوبات سفت و بی درد کریستال‌های اسید اوریک که به توفوس معروف اند. توفوس شدید می‌تواند به علت سائیدگی استخوان منجر به آرتروز مزمن شود افزایش میزان اسید اوریک ممکن است منجر به رسوب کردن کریستال‌ها درکلیه ها شود، و باعث ایجاد سنگ و سنگ کلیه اوراتی گردد.

علل و عوامل خطرساز

هایپراوریسمی علت اصلی نقرس می‌باشد، که می‌تواند به دلایل مختلفی رخ دهد، از جمله رژیم غذایی، استعداد ژنتیکی، یا دفع ناقص اورات، یعنی نمک‌های اسید اوریک. دفع ناقص اوریک اسید توسط کلیه‌ها عامل اصلی هایپراوریسمی است که حدود ۹۰٪ موارد را شامل می‌شود؛ از طرف دیگر، تولید بیش از حد آن حدود ۱۰٪ موارد را تشکیل می‌دهد. حدود ۱۰٪ از افراد دارای هایپراوریسمی در دوره‌ای از زندگی خود به نقرس مبتلا می‌شوند. با این حال، خطر آن بسته به درجه هایپراوریسمی متغیر است. وقتی میزان آن بین ۴۱۵ تا ۵۳۰ μmol/l ۷( تا ۹/۸ میلی گرم در دسی لیتر) باشد، خطر ۵/۰٪ در سال است، در حالی که در موارد بالای ۵۳۵μmol/l (۹ میلی گرم در دسی لیتر)، خطر ۵/۴٪ در سال است.

سبک زندگی

عوامل وابسته به رژیم غذایی حدود ۱۲٪ از موارد ابتلا به نقرس را شامل می‌شود، و ارتباطی خاص با مصرف الکل، نوشیدنی‌های حاوی فروکتوز، گوشت و غذاهای دریایی دارد. عوامل دیگر عبارتند از تروما و جراحی. مطالعات اخیر نشان داده است عوامل تغذیه‌ای که زمانی مرتبط دانسته می‌شد در واقع شامل مصرف سبزیجات سرشار از پورین (مانند لوبیا، نخود، عدس و اسفناج) و پروتئین کامل نمی‌شود. مصرف قهوه، ویتامین ث و فراورده‌های لبنی، همراه با ورزش، ظاهراً خطر ابتلا به این بیماری را کاهش می‌دهد. تصور می‌شود دلیل آن تا حدودی به علت اثر آنها در کاهش مقاومت به انسولین باشد.

ژنتیک

ابتلا به نقرس تا حدی ژنتیکی است، که حدود ۶۰٪ از تنوع ژنتیکی در میزان اسید اوریک را تشکیل می‌دهد. سه ژن با نام‌های SLC2A9، SLC22A12 و ABCG2 یافت شده‌اند که با نقرس ارتباط متداول دارد، و تنوع آنها می‌تواند خطر ابتلا به آن را حدوداً دو برابر کند. با از بین رفتن عملکرد ژن‌های SLC2A۹ و SLC22A۱۲، جذب اورات کاهش یافته و اورات اضافی ترشح می‌شود و سبب هایپراوریسمی وراثتی می‌گردد. تعدادی از اختلالات نادر ژنتیکی، مانند نفروپاتی هایپراوریسمی جوانی خانوادگی، بیماری کلیوی کیستی مدولاری، بیش فعالیت سنتتاز فسفوریبوزیل پیروفسفات، و نقص هایپوکزانتین-گوانین فسفوریبوزیل ترنسفرات چنانکه در سندرم لش نیهان مشاهده می‌شود، با نقرس مرتبط هستند.

بیماری‌ها

نقرس غالباً همراه با بیماری‌های دیگر بروز می‌کند. سندرم متابولیک، ترکیبی از چاقی شکم، زیادی فشار خون، مقاومت به انسولین و میزان غیرعادی لیپید، در حدود ۷۵٪ از موارد ظاهر می‌شود. بیماری‌های دیگری که از عوارض نقرس می‌باشند عبارتند از: پلی سایتمی، مسمویت سرب، نارسایی کلیه، کم خونی همولیتیک، پسوریازیس و پیوند اندام. اگر شاخص توده بندی در مردان بیش از ۳۵ یا برابر با آن باشد، خطر ابتلا به نقرس سه برابر می‌شود. قرارگیری در معرض سرب به طور مداوم و الکل آلوده به سرب به دلیل اثر مضری که روی عملکرد کلیه‌ها می‌گذارند، جزء عوامل خطرزای نقرس هستند. سندروم لش نیهان اغلب با آرتروز نقرسی همراه است.

داروها

داروهای ادرارآور با حملات نقرس در ارتباط بوده است. با این حال، به نظر نمی‌رسد هیدروکلروتیازید با دز کم باعث افزایش خطر ابتلا به آن شود. داروهای دیگری که با این بیماری در ارتباط بوده‌اند عبارتند از نیاسین و آسپیرین (اسید استیل سالیسیلیک). داروهای سرکوبگر سیستم ایمنی، سیکلوسپورین و تاکرولیموس نیز با خطر ابتلا به نقرس در ارتباط هستند، بخصوص زمانی که داروهای سرکوبگر سیستم ایمنی همراه با هیدروکلروتیازید مصرف شوند.

درمان بیماری

هدف اصلی از درمان، فرونشاندن علایم یک حمله حاد می‌باشد. از طریق مصرف داروهای مختلفی که به منظور کاهش سطوح اسید اوریک سرمی استفاده می‌شوند می‌توان از تکرار حملات جلوگیری نمود. اعمال یخ به مدت ۲۰ الی ۳۰ دقیقه و چندین مرتبه در روز باعث کاهش درد می‌شود. از جمله گزینه‌های موجود برای درمان شرایط حاد شامل داروهای ضدّ التهابی غیراستروئیدی (NSAIDها)، کلشیسین و استروئیدها می‌باشد، در حالی که گزینه‌های موجود برای پیشگیری شامل آلوپورینول، فبوکسوستات و پروبنسید می‌باشد. کاهش سطوح اسید اوریک می‌تواند این بیماری را درمان کند. درمان بیماری‌های همراه بیمار نیز از اهمیت زیادی برخوردار است.

NSAID ها

NSAIDها، درمان معمول و درجه نخست برای نقرس به حساب می‌آیند، و هیچکدام از عامل‌های NSAID خاص دارای تأثیر بسیار بیشتر یا بسیار کمتر از عامل‌های NSAID دیگر نمی‌باشد. بهبود شرایط بیمار ممکن است ظرف چهار ساعت اول پس از مصرف دارو مشاهده شود، و ادامه درمان به مدت یک تا دو هفته توصیه می‌گردد. اما با این حال، این داروها برای بیمارانی که دچار مشکلات پزشکی خاص دیگر نظیر خون‌ریزی معدی روده‌ای، عملکرد نامناسب کلیه‌ها، یا عملکرد نامناسب قلب می‌باشند، توصیه نمی‌گردد. با وجود آنکه از لحاظ تاریخی، ایندومتاسین رایج‌ترین NSAID استفاده شده بوده است، یک داروی جایگزین نظیر ایبوپروفن، می‌تواند در غیاب تأثیرگذاری بهتر، به دلیل عوارض جانبی کمتر آن ترجیح داده شود. برای آن دسته از بیمارانی که در معرض عوارض جانبی معدیNSAIDها قرار دارند، می‌توان یک مهارکننده پمپ پروتون اضافی را نیز تجویز نمود.

کلشیسین

کلشیسین برای آن دسته از بیمارانی که قادر به تحمل NSAIDها نمی‌باشند یک داروی جایگزین می‌باشد. عوارض جانبی آن (در درجه نخست، آشفتگی معدی روده‌ای) استفاده از آن را محدود می‌کند. اما با این حال، آشفتگی معدی روده‌ای به دوز مصرفی بستگی دارد، و احتمال دچار شدن به آن را می‌توان با استفاده از دوزهای مصرفی کمتر ولی همچنان مؤثر، کاهش داد. کلشیسین می‌تواند با برخی از داروهای تجویز شده رایج دیگر نظیر آتورواستاتین و اریترومایسین و برخی از داروهای دیگر برهمکنش داشته باشد.

استروئیدها

گلوکوکورتیکوییدها به همان میزان NSAIDها مؤثر تشخیص داده شده‌اندو در صورت وجود موارد منع استفاده برایNSAIDها قابل استفاده می‌باشند. این عامل‌ها در صورت تزریق به داخل مفصل نیز به بهبود منجر می‌شوند؛ با این وجود، یک مورد استثناء عفونت مفصلی می‌باشد چرا که استروئیدها این بیماری را حادتر می‌کنند.

پگلوتیکاس

پگلوتیکاس (Krystexxa) در سال ۲۰۱۰ در ایالات متحده برای درمان نقرس تأیید شده است. این دارو برای ۳٪ از بیمارانی که تاب مصرف داروهای دیگر را ندارند یک گزینه به شمار می‌رود.[۴۱] پگلوتیکاس هر دو هفته یک بار به صورت یک تزریق درون‌وریدی استعمال می‌شود، و دیده شده است که در این گروه جمعیتی بیماران باعث کاهش سطوح اسید اوریک می‌شود.

پیشگیری

شماری از داروها برای پیشگیری از رخدادهای مجدد نقرس سودمندند، از جمله مهارکننده زانتین اکسیداز(شامل آلوپورینول و فبوکسوستات) و اوریکوزوریک‍ها (شامل پروبنسید و سولفین‌پیرازون). بنا بر دلایل نظری دال بر حادتر شدن حمله، تجویز این داروها معمولاً تا قبل از گذشت یک تا دو هفته پس از بهبود یک حمله حاد آغاز نمی‌شود، و اغلب برای سه تا شش ماه اول به صورت ترکیبی با یک NSAID و یا با یک کلشیسین مورد استفاده قرار می‌گیرند. تجویز این داروها معمولاً تا قبل از آنکه بیمار دو حمله نقرس داشته باشد توصیه نمی‌شوند، مگر آنکه تغییرات مفصلی ویرانگر، تیفوس، یا نارسایی کلیوی اورات حاضر باشد، چرا که تا این تاریخ این داروها مقرون‌به‌صرفه تشخیص داده نشده‌اند. اقدامات مقتضی جهت کاهش سطوح اورات باید افزایش داده شوند تا جایی که سطوح اسید اوریک سرمی به پایین‌تر از ۳۰۰–۳۶۰ µmol/l (۵٫۰-۶٫۰ mg/dl) برسد، و این اقدامات باید به صورت نامحدود ادامه یابند. اگر در زمان یک حمله، این داروها بطور دیرینه‌ای مورد استفاده قرار گرفته‌اند، توصیه می‌شود استفاده از آنها را ادامه ندهید. اگر امکان پایین آوردن سطوح اسید اوریک به پایین‌تر از ۶٫۰ mg/dl وجود ندارد و حملات تکرارشونده‌ای دیده می‌شود، بدین صورت تلقی می‌شود که بیماری نقرس موجود در برابر درمان مقاوم است. بطور کلی به نظر می‌رسد اثربخشی پروبنسید کمتر از آلوپورینول باشد.

نوعاً داروهای اوریکوزوریک در صورتی ترجیح داده می‌شوند که ترشح ناقص اسید اوریک، به صورتی که جمع‌آوری ۲۴-ساعته مایع ادرار به مقدار اسید اوریک کمتر از ۸۰۰ mg منجر شود، مشاهده گردد. با این وجود، در صورتی که بیمار دارای سابقه سنگ کلیه باشد تجویز این داروها توصیه نمی‌گردد. در یک ترشح مایع ادرار ۲۴-ساعته بیشتر از ۸۰۰ mg، که بیانگر تولید بیش از حد می‌باشد، تجویز یک مهارکننده زانتین اکسیداز ترجیح داده می‌شود.

مهارکننده‌های زانتین اکسیداز (شامل آلوپورینول و فبوکسوستات) تولید اسید اوریک را محدود می‌کنند، و درمان بلندمدت با آنها ایمن بوده و توسط بدن بیمار مورد پذیرش قرار می‌گیرد، و در بیماران مبتلا به نارسایی‌های کلیوی و سنگ اوره قابل استفاده است، گرچه آلوپورینول در تعداد کمی از بیماران حساسیت شدید بوجود آورده است. در چنین مواردی تجویز داروی جایگزین، یعنی فبوکسوستات، توصیه می‌گردد.

آشنایی با مواد غذایی اشتها آور گرداوری شد

اگر می‌خواهید وزنتان را کم کنید، پس بهتر است از خوردن مواد اشتها آور اجتناب نمایید. در این مقاله قصد داریم 15 ماده غذایی که شما را گرسنه‌تر می‌کند را معرفی نماییم. کدام مواد غذایی اشتها آور بوده و باعث گرسنگی می شوند؟

اگرچه مصرف آب میوه و پاکسازی بدن از طریق آن امروزه بسیار محبوب و شایع است اما فرآیند ساخت آب میوه‌های غیر طبیعی به گونه‌ای است که شکر زیادی در آن‌ها وجود خواهد داشت. همین امر موجب می‌شود که شما یک نوشیدنی پرکالری داشته باشید که سطح قند خون شما را بالا می برد و شما را گرسنه‌تر خواهد کرد. مطالعات انجام شده نشان می‌دهد که بدن ما در مقابل کالری حاصل از آب میوه راضی نخواهد شد ، بنابراین بهترین گزینه این است که در زمان تشنگی آب بنوشید و از میوه‌ها و سبزیجات تازه که دارای فیبر دست نخورده‌ای هستند استفاده نمایید. اگر ولع مصرف نوشیدنی دارید، سعی کنید میوه و سبزیجات تازه را با هم مخلوط کنید و آب آن را بنوشید. اگر دوست داشتید می‌توانید از کره آجیل یا پودر پروتئین استفاده نمایید. اضافه کردن پروتئین و چربی باعث می‌شود سیستم گوارش شما آهسته‌تر این مواد را جذب کند. بنابراین دیرتر گرسنه خواهید شد.

2.ماست کم چرب:

در حالی که ماست به طور مداوم به عنوان یک غذای فوق العاده سالم ترویج می‌شود اما این موضوع به نوع ماستی که انتخاب می‌کنید بستگی دارد. یک ماست میوه‌ای 170 گرمی در حدود 150 کالری، 6 گرم پروتئین، 1.5 گرم چربی و 25 گرم قند دارد. هرچقدر ماست مصرفی شما کربوهیدارت بالا و چربی پایینی داشته باشد، باعث می‌شود سریع‌تر گرسنه شوید و به دنبال موادی برای خوردن باشید. بهتر است به جای خوردن ماست کم چرب، از ماست یونانی ساده استفاده کنید که پروتئین بیشتری دارد و شما نیز می‌توانید میوه، آجیل، دانه‌های دلخواه خود را به آن اضافه کنید تا فیبر و آنتی اکسیدان بیشتری داشته باشد. این غذاها که اغلب به عنوان تنقلات سالم تبلیغ می‌شوند نمی‌توانند نیاز بدن را برآورده کنند و به جویدن نیز نیازی ندارند. اگر جویدن وجود نداشته باشد، بدن احساس سیری و رضایت نمی‌کند و به دنبال غذای بیشتری خواهد بود.

3.سفیده تخم مرغ:

زمانی که برای صبحانه خود از املت سفیده تخم مرغ استفاده می‌کنید خیلی زود گرسنه خواهید شد. دلیل بسیار خوبی برای این امر وجود دارد. با اینکه سفیده تخم مرغ منبع بسیار خوبی از پروتئین است اما ویتامین‌ها و مواد معدنی بسیار مهم تنها در زرده تخم مرغ یافت می‌شود. مطالعات انجام شده نشان می‌دهد که اسیدهای چرب اشباع شده با بیماری‌های قلبی، سکته و بیماری عروق کرونری مرتبط نیست. اسید چرب اشباع شده در زرده تخم مرغ نه تنها می‌تواند حس سیری را در فرد ایجاد کند بلکه برای تولید هورمون و جذب برخی از ویتامین‌ها و مواد معدنی همچون ویتامین A و B ضروری است.

4.سس سالاد بدون چربی:

زمانی که ما از سس سالاد بدون چربی استفاده می‌کنیم، فکر می‌کنیم که انتخاب بسیار خوبی داشته‌ایم. این سس‌های بدون چربی می‌تواند سرشار از نمک و قند باشد.زمانی که از آن‌ها در سالاد خود استفاده می‌کنید، هر کلمی که می‌جوید سرشار از نمک و قند خواهد بود. بعد از خوردن سالاد، نمک و قند موجود در آن باعث گرسنگی بیش از حد شما می‌شود و مجبور هستید برای سرکوب کردن این گرسنگی مواد بیشتری مصرف کنید.

5.غذاهایی با برچسب “سالم”:

همه ما دوست داریم غذاهایی را مصرف کنیم که این برچسب را داشته باشد. زمانی که بیش از حد از این مواد غذایی مصرف می‌کنید حس سیری نخواهید داشت. دلیل قانع کننده و واضحی در این مورد وجود ندارد اما به احتمال زیاد با مصرف این غذاها سیر نمی‌شوید و به دنبال غذاهای دیگر می‌روید تا خودتان را سیر کنید. قبل از اینکه این گونه مواد غذایی را بخرید، مواد تشکیل دهنده آن را بخوانید.

6.شکر:

شکر و همه همتایان آن، اعتیاد آور هستند زیرا باعث افزایش آزاد شدن دوپامین می‌گردند. از انجایی که انسان برای زنده ماندن به مواد شیرین نیاز دارد، منابع شیرین بسیاری در بازار وجود دارد و به همین خاطر نیز افراد بسیاری به دنبال خرید آن‌ها هستند. شیرینی‌ها و مواد شیرین تصفیه و فرآوری شده، باعث می‌شود فرد مواد غذایی بیشتری مصرف کند تا به حس سیری مورد نظر خود دست یابد. موادی همچون میوه متفاوت از موادی است که در مورد آن صحبت کردیم. زیرا میوه مواد مغذی و فیبر دست نخورده‌ای دارد که می‌تواند حس سیری را در فرد ایجاد نماید.

7.گرانولا بار:

گرانولا بار اغلب تنها از شکر و روغن‌های هیدروژنه ساخته شده‌اند. این مواد اغلب کالری کمتری نسبت به یک وعده غذایی سنتی دارند و نمی‌توانند جایگزین خوبی برای آن باشند. طعم این مواد برای تقویت اشتها و حس گرسنگی کافی است. سعی کنید به جای مصرف این مواد آماده، از گرانولای طبیعی که در منزل درست می‌کنید استفاده نمایید.

8.سس کچاپ:

قبل از اینکه سس کچاپ را روی سیب زمینی‌های سرخ کرده بریزید کمی فکر کنید. سس یا هر ماده غذایی ساخته شده با شربت ذرت به همراه فروکتوز بالا (HFCS)، می‌تواند اشتهای شما را تقویت کند وحس گرسنگی را افزایش دهد. HFCS می‌تواند در متابولیسم بدن اختلال ایجاد کند و تولید لپتین را کندتر نماید. این هورمون به ایجاد حس سیری در فرد کمک می‌کند.

9.مافین‌ها:

اگرچه این مافین‌های خوشمزه می‌تواند کالری زیادی به همراه داشته باشد اما معمولا از قند و شکر تهیه می‌شود. این محتوای قندی در بدن به سرعت هضم شده و باعث ایجاد گرسنگی می‌گردد. در عوض شما می‌توانید از صبحانه‌های غنی از پروتئین استفاده کنید.

10.غلات شیرین:

بیشتر غلات‌های شیرین شده فیبر و پروتئین بسیار اندکی دارند. این دو ماده مغذی برای احساس سیری در فرد بسیار الزامی است. همراه کردن یک غلات شیرین شده با شیر کم چرب بدین معناست که شما چربی مورد نیاز برای ایجاد حس سیری را از دست داده اید. به دنبال غلاتی باشید که بیشتر از 5 گرم فیبر باشند. شما می‌توانید از غلات کم کالری و رژیمی نیز استفاده نمایید.

11.غلات تصفیه شده:

وجود فیبر بالا به معنای ایجاد حس سیری در شماست. زمانی که از غلات تصفیه شده استفاده می‌کنید، فیبر کمتری وارد بدن می‌شود و بعد از چند ساعت گرسنه خواهید شد.

12.تنقلات شور:

زمانی که از تنقلات شور استفاده می‌کنید، احساس سیری نخواهید داشت. این مواد حاوی مقدار زیادی از سدیم است و اغلب نیز پروتئین و فیبر ندارد. محتوای بالای نمک در این غذاها باعث کاهش آب بدن می‌شود و شما را گرسنه‌تر می‌کند. کمبود پروتئین و فیبر در تنقلات شور، باعث افزایش سطح قند خون می‌گردد. اسکن مغز نشان می‌دهد که سدیم باعث افزایش تولید دوپامین می‌شود. افزایش تولید دوپامین بدین معناست که هرچقدر بیشتر نمک بخورید مقدار بیشتری خواهید خواست و حس سیری نخواهید داشت.

13.شیرین کننده‌های مصنوعی:

زمانی که محصولی را می‌خرید، برچسب ” بدون شکر” نباید شما را گول بزند. همیسه محتوا و مواد تشکیل دهنده این محصولات را بررسی کنید تا در آن‌ها از شیرین کننده‌های مصنوعی استفاده نشده باشد. شیرین کننده‌های مصنوعی مغز شما را گول می‌زند تا فکر کند غذای خوشمزه‌ای مصرف کرده است. زمانی که غذای واقعی و مناسب مصرف نمی‌کنید، بدن نیز حس سیری نخواهد داشت و دوباره به مصرف غذاهای بیشتر روی خواهد آورد.

14.سوپ‌های آماده:

سوپ می‌تواند بهترین گزینه برای کاهش وزن باشد اما زمانی که آن را به صورت آماده می‌خرید موضوع کمی پیچیده می‌شود. همانند سایر غذاهای آماده، سوپ نیز حاوی سدیم بالایی است. این سدیم بالا می‌تواند اعتیادآور باشد و حس گرسنگی را در فرد ایجاد کند.

15.اسموتی میوه:

زمانی که اسموتی پروتئین یا سبزیجاتی ندارد،فقط حاوی فروکتور خواهد بود. نتیجه مصرف چنین اسموتی‌هایی افزایش سریع قند خون و درنهایت گرسنگی است. همچنین این اسموتی‌ها کالری بسیار اندکی دارند و نمی‌توانند به خوبی شما را سیر کنند.

healthmag.ir

دلایل و درمان گیاهی خارش بدن گرداوری شد

خارش نوعی سوزش در پوست است که موجب خاراندن پوست می‌شود و یکی از شایع‌ترین مشکلات پوستی است که می‌تواند موضعی و محدود به یک ناحیه از بدن باشد و یا نقاط مختلف بدن را درگیر کند. در برخی موارد نیز خارش پوست هنگام شب بدتر می‌شود. معمولاً اگر کل بدن دچار خارش شود، درمان به نسبت خارش موضعی سخت‌ تر خواهد بود. بیشتر مواقع بدون تظاهرات خارجی، پوست دچار خارش می‌شود؛ ولی در برخی موارد نشانه‌هایی همچون برآمدگی، تاول، قرمزی و … بروز می‌کند. در این گونه موارد بیمار باید به متخصص پوست مراجعه کرده و علت آن‌را بیابد. مثلاً ممکن است خارج ناشی از ابتلا به اگزما و یا گال باشد.

آیا باید پوست‌ را بخارانیم؟ این کار معمولاً خارش را بیشتر می‌کند. ممکن است خاراندن بدن ابتدا موجب آرامش و رضایت ‌شود، اما در نهایت پوست تحریک و ملتهب شده و خودِ التهاب موجب خارش بیشتر می‌گردد؛ بنابراین در اکثر مواقع خاراندن پوست اوضاع را وخیم‌تر می‌کند؛ به خصوص اگر موجب خارش در پوست شود که باکتری وارد آن شده و عفونت کند و عفونت ثانویه خود، موجب خارش بیشتر می‌شود. اگر خارش پوست ماه‌ها یا سال‌ها طول بکشد، آن قسمت خراشیده و پوست آن کلفت شده و رنگدانه‌های آن تغییر رنگ می‌دهند و تیره می‌شوند. بهترین روش برای درمان پوست تحریک شده، جلوگیری از خاراندن آن است.

دلایل خارش پوست شرایط و دلایل بسیاری برای خارش پوست وجود دارد. حتی دلایل روانی، مثل استرس و اضطراب نیز ممکن است موجب خارش شوند و یا آن را تشدید کنند. خشکی پوست نیز یکی از دیگر عوامل است. قرار گرفتن در معرض اشعه UV و آفتاب سوختگی نیز می‌تواند موجب خارش پوست شود. سایر دلایل عبارتند از: تغییرات پوستی، اختلالات متابولیک و غدد درون ریز (بیماری کبد، کلیه یا پرکاری و کم کاری تیروئید)، سرطان، واکنش به مواد مخدر، مشکلات صفرا، بیـمــاری‌های خونی نیش حشراتی همچون کک و پشه. در برخی موارد نیز واکنش‌های آلرژیک، به شکل خارش بروز می‌کنند.

عفونت‌ها هم یکی از دیگر دلایل خارش پوست هستند؛ مثلاً خارش و سوزش دستگاه تناسلی زنان و مردان می‌تواند ناشی از عفونتی باشد که در مقاربت جنسی انتقال یافته است و یا خارش مقعد به دلایل عفونت و یا انگل، رعایت نکردن بهداشت باشد. عفونت‌های قارچی و پسوریازیس نیز موجب خارش پوست می‌شوند. در برخی موارد خارش به دلیل هجوم شپش به بدن، مثل شپش سر و یا شپش عانه است. گال نیز یک بیماری مسری پوستی است که با خارش شدید در شب همراه است. از دیگر عوامل می‌توان به دیابت، زونا، اسکلروز، لوازم آرایشی و … اشاره کرد. واکنش به مواد مخدر یا برخی داروها نیز می‌تواند موجب کهیر پوستی و خارش شود. اغلب اوقات، زنان اظهار می‌دارند که در دوران بارداری، بدن آنها خارش می‌گیرد و یا خارش آنها بدتر می‌شود. باید گفت که در بیشتر مواقع خارش ناشی از یک بیماری زمینه‌ای خطرناک و جدی نیست. ولی باید به پزشک متخصص مراجعه شود در بارداری اول نوعی کمر بارداری منجر به خارش می‌شود که به علت بزرگ شدن سریع شکم می‌باشد که نیاز به مراجعه به متخصص پوست دارد.

درمان خارش پوست سرما: سرما منجر به بی‌حسی فیبرهای عصبی بدن می‌شود و همین بی حسی خارش را تسکین می‌دهد. راه‌های سرد کردن پوست و کاهش خارش عبارتند از:

آب سرد: قسمت مورد نظر را با آب سرد بشویید یا یک کیسه یخ و یا آب سرد روی آن قرار دهید. دوش آب سرد قرار دادن کیسه‌های آب یخ روی پوست (این کیسه‌ها معمولاً در داروخانه‌ها عرضه می‌شوند). توجه داشته باشید که گرم کردن محل خارش، هیچ تأثیری در تسکین آن ندارد و حتی اگر خارش کاهش یابد، برخی کرم‌های مثل لیدوکائین خود باعث تحریک پوست شده و خارش ایجاد می‌کند. خیلی سریع دوباره شروع خواهد شد؛ بنابراین توصیه می‌شود از این روش استفاده نکنید.

کرم‌ها و لوسیون‌های ضد خارش فنول، «Pramoxine»، دیفن هیدرامین یا «Benzocainee» و یا هر نوع بی حس کننده دیگر. شما می‌توانید این کرم‌ها را به دفعات روی محل خارش بمالید. آنها انتهای اعصاب را بی‌حس کرده و درد و خارش را کاهش می‌دهند. کرم‌ها و لوسیون‌هایی که حاوی هیدروکورتیزون هستند، موجب کاهش خارش می‌شوند؛ البته خارش‌هایی که ناشی از اگزما یا خشکی پوست باشند. در واقع این خارش‌ها ناشی از پاسخ به کورتیزون هستند. هیچ کدام از کرم‌های حاوی هیدروکورتیزون، حتی محصولاتی که ادعا می‌کنند در کاهش خارش تأثیر زیادی دارند، در حالت‌های شدید، به رفع خارش کمکی نخواهند کرد. مثلاً در مواقعی که خارش ناشی از نیش حشرات است، استفاده از این کرم، مؤثر نیست. اگر بیش از ۱۰ روز از کرم‌های حاوی هیدروکورتیزون استفاده کردید و نتیجه‌ای نگرفتید، حتماً با یک پزشک مشورت کنید تا علت خارش را بیابد.

داروهای خوراکی به‌ طور معمول، آنتی هیستامین‌ها، خارش را درمان می‌کنند؛ مثل دیفن هیدرامین، هیدروکسی‌ زین، کلرفتیرامین و … از آنجا که این داروها خواب‌ آور نیز هستند، نباید قبل از رانندگی و یا کار با ماشین‌های سنگین از آنها، استفاده کنید. اگر نمی‌خواهید دچار خواب‌آلودگی شوید، می‌توانید از «Loratidine» و یا «Fexnferadine» استفاده نمایید، زیرا با اینکه نوعی آنتی‌هیستامین هستند، درصد مواد خواب‌آور آنها بسیار کمتر از سایر آنتی‌هیستامین است. آنها نسل دوم آنتی‌هیستامین نامیده می‌شوند که نسبت به نسل اول خاصیت آرامبخشی کمتری دارند.

مراجعه به پزشک اگر خارش پوست بدن‌ تان، آرامش و خواب شما را سلب کرده و یا به علت خاراندن بیش از حد، پوست‌ تان دچار عفونت شده و رنگدانه‌های آن تغییر رنگ داده و یا پوست شما ضخیم شده است، حتماً به پزشک مراجعه کنید. پزشک در صورت لزوم کورتیزون یا آنتی‌هیستامین‌های قوی‌تری تجویز می‌کند و در صورتی که خارش ناشی از یک بیماری زمینه‌ای باشد، به درمان آن می‌پردازد.

گیاهان مفید برای درمان خارش بدن

آلوئه‌ ورا، روغن کبد ماهی، آبلیمو، ویتامین E و روغن جوانه گندم، خارش را تسکین می‌دهند.

اضافه کردن ۲۲ قاشق غذاخوری سرکه به آب حمام، خارش را تسکین می‌دهد. برای درمان خارش ناشی از عرق سوز شدن و یا نیش زنبور و یا حشرات، جوش شیرین را در آب گرم حل کرده، سپس با آب سرد حمام مخلوط کنید و بدن خود را با آن بشویید.

رژیم غذایی نقش مهمی در مبارزه با خارش و آلرژی‌ها دارد. اگر غذایی را که موجب حساسیت و خارش شما می‌شود، شناسایی کنید، با اجتناب از خوردن آن به راحتی خارش خود را درمان خواهید کرد. غذاهای غنی از ویتامین C، بتاکاروتن، ویتامین E، روی و مواد معدنی، به درمان خارش پوست کمک می‌کنند.

خشکی پوست خارش را بدتر می‌کند، محل آسیب دیده را تمیز و چرب نگه دارید و از گرما و رطوبت بیش از اندازه خودداری کنید. لباس‌های سبک و خنک بپوشید.

نوشیدن ۱ الی ۲ فنجان چای گزنه خارش را کاهش می‌دهد. به این منظور، ۱ الی ۲ قاشق چای خوری برگ خشک گزنه را درون یک فنجان آب جوش بریزید و بعد از ۱۵ دقیقه بنوشید. مخلوط کردن نشاسته با آب وان نیز، خارش را تسکین می‌دهد. مخلوط آب نارگیل تازه و گوجه‌فرنگی و ماساژ پوست با این مخلوط، در بهبود و تسکین خارش بدن مؤثر است. برگ ریحان، خارش ناشی از عفونت‌های قارچی را درمان می‌کند.

در زنان یائسه، کمبود استروژن موجب خارش بدن می‌شود؛ بنابراین تأمین استروژن از غذاها موجب کاهش خارش می‌شود. مواد غذایی حاوی استروژن عبارتند از: خرما، گیلاس، آلو، هویج، سیب‌زمینی، زیتون، خیار، بادمجان، رازیانه، تخم آفتابگردان و جوی دو سر، عسل و عدس و سویا.

مصرف بذر کتان، عملکرد کبد را بهبود بخشیده و خشکی و خارش پوست را کاهش می‌دهد. گاهی اوقات خارش ناشی از گرمای هوا و افزایش درجه حرارت بدن است. در روزهای گرم با نوشیدن مایعات فراوان، بدن و پوست خود را خنک نگه دارید.

بدون نسخه پزشک از هیچ دارویی استفاده نکنید. برخی از داروها خود می‌توانند سبب خارش شوند؛ مثل استامینوفن کدئین که متاسفانه بسیاری از افراد بدون نسخه آن‌را مصرف می‌کنند. همیشه از ضد آفتاب استفاده کنید؛ حتی در فصل پائیز و زمستان.

از پوشیدن لباس‌های پشمی خودداری کنید و چنانچه ناچار به پوشیدن آن هستید، زیر آن لباس نخی یا ابریشمی بپوشید تا لباس پشمی با بدن شما در تماس نباشد. از مصرف لبنی‌های پر چرب خودداری کنید؛ زیرا حاوی مواد افزودنی تحریک کننده پوست هستند. از لوازم آرایشی و زیبایی حاوی روغن استفاده نکنید؛ زیرا بیشتر مواقع روغن این مواد حساسیت‌زاست.

روغن نارگیل/آب لیمو: مخلوط مساوی این ۲ ماده التهاب و خارش را کاهش می دهد. این مخلوط را در شیشه بریزید و روی قسمت های موثر اسپری کنید. این روغن خاصیت ضدویروسی وضدقارچی داردو در برابر بسیاری از عفونت ها مؤثر است.

جودوسر : ۲ پیمانه جو دوسر را به آب ولرم حمام اضافه کنید و به مدت۲۰ دقیقه در آن بنشینید.

منتول: هر نوع پماد حاوی منتول مانند پماد ویکس بلافاصله خارش را از بین می برد.

ژل آلوئه ورا: مالیدن ژل آلوئه ورا روی پوست، خارش را از بین می برد و پوست را نرم می کند.

جوش شیرین: این ماده برای رفع خارش بسیار موثر است کافی است با کمی آب مخلوط کنید و روی قسمت موثر بمالید.

خواص و مضرات پرتقال گرداوری شد

پرتقال میوه‌ای از خانواده مرکبات می‌باشد. درخت آن همیشه سبز است و ارتفاع آن تا ۱۰ متر هم می‌رسد. معروف ترین گونه اصلاح شده پرتقال در دنیا تامسون ناول می‌باشد. بیروت، پایتخت لبنان نیز یکی از معروفترین مکان‌های پرورش آن درجهان می‌باشد که پرتغال بیروتی آن نیز معروف است.

پرتقال یکی از غنی‌ترین منابع ویتامین C می‌باشد. البته باید دقت کرد که ویتامین C در اثر سرما و گرمای زیاد از بین می‌رود. اسانسی که از گلهای پرتقال گرفته می‌شود بنام روغن نرولی Neroli Oil معروف است که دارای بوئی بسیار مطبوع بوده و خیلی گران است و در عطر سازی از آن استفاده می‌شود.

پرتقال در ابتدا در آسیای جنوب‌شرقی، هند شمالی و جنوب چین کاشته شده و حدود ۲۵۰۰ قبل از میلاد مسیح برای اولین بار برداشت شده است. در قرن یکم بعد از میلاد، رومی‌ها درختان جوان پرتقال را از هند به روم آوردند. در قرن یکم بعد از میلاد بود که پرتقال در افریقا شروع به رشد نمود. کریستف کلمب بذر پرتقال را در ۱۴۹۳ به جزایر قناری اسپانیا برده و در آنجا کاشت. تا ۱۵۱۸، پاناما و مکزیک هم با پرتقال آشنا شده بودند و کمی بعد برزیل شروع به کاشت پرتقال نمود. اولین درختان پرتقال امریکا در ۱۵۱۳ در فلوریدا کاشته شد.

اختلالات تنفسی

پرتقال دستگاه تنفس را تقویت می نماید .

دم کرده برگ پرتقال ، تنگی نفس ، اختلالات ریوی و سرفه های مزمن را درمان می کند.

آب پرتقال توام با آب جوش و کمی شکر ، زکام و گریپ را درمان می کند.

درمان زخم

ضماد پرتقال پخته ، موجب التیام زخمها و جراحات سطحی می گردد.

ضد عفونی

اسانس موجود در پرتقال ، یک ضد عفونی کننده ی عمومی است و در تهیه ی دارو های شیمیایی ضد عفونی کننده مورد استفاده قرار می گیرد.

از اسانس پرتقال در لوازم بهداشتی نیز استفاده می شود.

اختلالات عصبی

دم کرده برگ پرتقال توام با عسل ، بر طرف کننده حالات عصبی ، بی خوابی ، سردرد ، میگرن ، درد های عصبی و سایر اختلالات عصبی می باشد.

تقویت عمومی

پرتقال به علت دارا بودن مواد حیاتی لازم برای رشد و نمو و نیز مواد جلوگیری کننده از بروز اختلالات جسمی و روحی ، تقویت کننده مناسبی برای جسم و روح می باشد. به خصوص از بروز بیماری های اسکوربوت و راشیتیسم جلو گیری می نماید.

نکاتی درباره پرتقال

یک) آب پرتقال مقوی معده می‎باشد، برای ناراحتی های صفرایی مفید و جبران كننده كمبود ویتامین C در بدن است.

دو) ادرار آور و ضد قی و ضد سم است و خون را تصفیه می‌كند و تشنگی را فرو می‌نشاند.

سه) پرتقال در پرورش اندام و رشد ماهیچه‌ها بسیار مفید است.

چهار) پرتقال با گوشت و ماهی سازگار نیست.

پنج) كسانی كه سرما خورده‌اند باید روزی سه عدد پرتقال بخورند.

شش) پرتقال كاهش دهنده كلسترول است.

هفت) آب پرتقال به اضافه عسل برای كسانی كه درد مفاصل دارند نوشیدنی خوبی است.

هشت) دندانها را تقویت می‌كند.

نه) كسانی كه می‌خواهند ناخنهای سالم، موهای زیبا، دندانهای براق و استخوانهای محكم داشته باشند خوردن پرتقال را فراموش نكنند.

پیشگیری و درمان هپاتیت ب گرداوری شد

هپاتیت یا التهاب کبد یکی از بیماری های جدی و خاص است که انواع مختلفی دارد و افراد برای پیشگیری از آن می بایست به نکاتی جدی در زندگی روزمره شان دقت کنند. در این نوشتار به انواع و اقسام بیماری هپاتیت اشاره ای گذرا می شود:

هپاتیت یا التهاب کبد

هپاتیت انواع مختلف دارد:A.B.C.D.E.F.G. علت نامگذاری این ویروس ها بخاطر حمله آنها به کبد می باشد هپاتیت B و C از طریق خون و مخاط وارد بدن میشوند. اما سایر هپاتیت ها از طریق غذا وآب آلوده وارد بدن می شوند. بخاطر اهمیت موضوع هپاتیت بی وشیوع فراون در اولویت قرار دارد.

هپاتیت B هپاتیت بی 4 تیپ یا نوع مختلف دارد که تیپ های متفاوت آن بسته به محل زندگی افراد می تواند تغییر کند. ویروس HBSAg پس از وارد شدن به بدن در کبد جایگزین شده و شروع به رشد و تکثیر نموده و سپس وارد خون میشود. هر فردی که در خون او HBSAg وجود داشته باشد آلوده تلقی می شود. آزمایشات معمول برای شناسایی این ویروس HBSDNA و PCR می باشد.

علایم هپاتیت B: در بدو ورود ویروس به بدن تا مدتی بدون علامت می باشد سپس در مرحله حاد علایمی شبیه سرماخوردگی، ضعف، خستگی، بیحالی، تهوع، استفراغ، کسالت، درد مفاصل و عضلات در مبتلا روی می دهد. در مرحله دوم بروز زردی در ملتحمه چشم و پوست بدن (گاهی اصلا اتفاق نمی افتد)، تیره شدن رنگ ادرار و کم رنگ شدن رنگ مدفوع را شاهد خواهیم بود.

لازم به ذکر است که در افراد آلوده هر کدام ممکن است یک یا چند مورد از علایم را بروز دهند که بستگی به شدت آلوده شدن به ویروس وسیستم ایمنی فرد مبتلا دارد. 80 تا 90 درصد بیماران در مرحله حاد یعنی قبل از جایگزینی ویروس در کبد قابل درمان خواهند بود. به هر دلیلی درمان انجام نشود یا دیر انجام شود و یا بدن بیمار پاسخ مناسب به درمان ندهد،بیماری به مرحله مزمن وارد خواهد شد. در این حالت فرد ناقل محسوب خواهد شد. فرد ناقل ویروس HBSAg را در تمام سلولهای بدن و ترشحات خود خواهد داشت: خون، لنف، عرق، بزاق، اشک چشم، مایع منی وسایر ترشحات جنسی. بعنوان نمونه اگر فرد مبتلا عطسه یا سرفه کند ترشحات بزاقی او داخل چشم ویا زخم باز فرد سالم وارد شود احتمال ابتلا وجود دارد.

ناقلین افرادی هستند که ویروس در بدن آنها به نوعی سازگاری رسیده و زندگی همزیستی با هم دارند فرد ناقل برای اطرافیانش خطرناک بوده و عامل انتقال بیماری به افراد سالم می باشد. فرد ناقل گاهی تا پایان عمر بیماری را بصورت نهفته با خود دارد. گاهی نیز بیماری فعال شده و سبب التهاب کبد می شود. در چنین شرایطی آزمایشات کبدی ALT، AST در خون افزایش می یابد که ممکن است بیماری به سمت سیروز کبدی و یا سرطان کبد کشیده شود خوشبختانه تنها یک الی دو درصد از بیماران به این سمت کشیده می شوند.

راههای انتقال 1.روابط جنسی پر خطر 2.خون وفراورده های خونی ،خوشبختانه در کشور ما خونها همه کنترل میشوند 3.از مادر به جنین از طریق بند ناف 4.از مادر به نوزاد از طریق رابطه مداوم وشیر دهی 5.معتادان تزریقی وسرنگ مشترک 6.وسایل الوده در دندانپزشکی وارایشگاها 7.کادر درمان مانند پزشکان وپرستاران و... 8.خانواده هایی که با فرد مبتلا زندگی میکنند

نکته:این ویروس در محیط غیر زنده بمدت 6ماه فعال باقی می ماند. اما با جوشاندن بمدت 5 دقیقه در 100 درجه سانتیگراد از بین می رود.

راههای پیشگیری 1.واکسیناسیون افراددر معرض خطر که در سه مرحله انجام میشود مرحله دوم وسوم به ترتیب یک ماه وشش ماه پس از مرحله اول انجام میشود 2.رعایت اصول اخلاقی وپرهیز از روابط جنسی پر خطر 3.رعایت بهداشت فردی وعمومی

نکته قابل توجه این است که آمار دقیقی از این بیماری در کشور وجود ندارد. گاهی بیماران تا سال ها از بیماری خود مطلع نیستند ویک فرد ناقل که شناسایی نشده ،هستند.

راههای درمان داروی خاصی برای افراد HBSAG وجود ندارد و اکثر داروها درمان علامتی هستند مانند اینترفرون، ادوفوویر، تنو فوویر، انتاکاویر. داروها حتما باید تحت نظر پزشک مصرف شود بخاطر عوارضی که دارند و مصرف طولانی مدت از 6 ماه تا 5سال. به گفته دکتر علویان فوق تخصص گوارش با تغذیه صحیح می توان جلوی بروز علایم کبدی خطرناک هپاتیت بی گرفته خواهد شد و کیفیت و طول عمر بیمار را ارتقا داد. مانند: مصرف سبزیجات و میوه جات تازه. ماهی تازه. مصرف ویتامین B1. پرهیز از مصرف غذاهای چرب، مانده، دارای مواد نگهدارنده و مشروبات الکلی و البته کنترل هر 6 ماه یکبار کبد با آزمایش و سونو گرافی. ودر پایان بایستی تاکید کرد که وظیفه وجدانی هر فرد بیمار می باشد که بیماری خود را به پزشک و کادر درمان و افرادی که با او در رابطه هستند اطلاع دهد

فراتاب